<< powrót
**** Uosobieniem czystości i cnoty Kobieta jest lecz w swej próżności Zapiera swojej się istoty Intrygi knując namiętności Czasem jak anioł nam się jawi Częściej w piekielną czeluść strąca Jak miraż wody na pustyni Znika gdy giniesz od gorąca
Nostalgia W przestworzy myśli wolnej nie skarzonej szybuję dzisiaj lekki swobodny karmiąc ułudą umysł ciągle głodny w nostalgii toń zapadam rozkosznej