- Yvonne -

<< powrót



Muzyka gra wciąż nowe piosenki,
Ale nie dla mnie -
Doskonale je pamiętam,
Nie wiesz skąd?
Tańczyliśmy przy nich -
Wolno, splecieni objęciem
(wcale nie było nam gorąco)
Tylko słyszeliśmy własne serca,
To bicie, ta muzyka -
Ona była ukojeniem naszych dusz
Wydawało się, że poza nami
Nie ma dookoła nikogo, niczego -
Ale przecież tak nie było
Nasze głowy wypełniały jednak myśli
Których inni na pewno wtedy nie mieli -
O czym myśleliśmy?
To oczywiste, że o tym
By ten taniec nigdy się nie kończył
By trwał wiecznie
A z nim nasza miłość
Więź splatająca nasze serca
Nasze dusze, nas samych...
Do dziś mam w pamięci ten taniec
Ten wieczór, nastrój i nas
Tak sobą zauroczonych
Tak mocno objętych
Do dziś mam ten obraz przed oczyma
I jedno jest pewne:
Nikt ani nic mi go nie odbierze
Pozostanie w moim sercu na długo
Może na wieki?
A może wkrótce obraz ten
Zastąpi inny - piękniejszy...?
Ciekawe co Ty sobie myślisz
Mój królewiczu z bajki
Ciekawe co teraz robisz
Jak tak o Tobie myślę...






Chcę Ci dziś podziękować
Za co?
Za to szczęście, którego doświadczam
Jak?
Sama nie wiem -
Bo  chyba nic tego nie wyrazi

Może czasem milczę
Ale to nie dlatego, że mi źle
To cisza daje mi ukojenie
Ten spokój, który dzielę z Tobą

Dziękuję -
Za to, że jesteś obok
Że o mnie się troszczysz
Dziękuję -
Za to, że mnie kochasz
Że coś dla Ciebie znaczę

Kocham -
To jakby za mało
Serce więcej chce powiedzieć
Fala uczuć jest tak mocna...
Bardzo kocham
Kogo?
Ciebie głuptasie:
Twoje oczy
Twoją twarz
Twoje wnętrze

Wiesz
Jesteś mi tak bliski -
Jak nikt inny
Dziękuję
Za twą szczerość
Twą dobroć
Za to, że jesteś!




<< powrót