Hej, hej, powstań
Zmęczona karuzelą życia,
bez wojowniczej natury,
za sprawą bycia lub niebycia
powstajesz, by przenosić góry.
Hej, hej, czerwona kalino,
smutkiem owiana Ukraino!
Podnosisz się, wstajesz jak dzień
ponad zwątpienia ciemnością,
choć każdy krok jeszcze boli,
idziesz dalej z godnością.
Hej, hej, czerwona kalino,
we łzach skąpana Ukraino!
Gdy milczenie nie jest ciszą
i w piersiach oddechem dusi,
gdy wieje wokoło śmiercią,
musisz to wytrzymać, musisz.
Hej, hej, czerwona kalino,
dzielnie walcząca Ukraino!
Wróg nie zasieje w Tobie trwogi,
Ty domu swojego bronisz,
świat cały postawisz na nogi,
nie jesteś sama — zwyciężysz.
Hej, hej, czerwona kalino,
wypędzisz wroga, Ukraino!