Intelektualista

Dziecięciem będąc, marzyłem,
że zostać chcę maszynistą,
księdzem, doktorem, lotnikiem
albo też sławnym pianistą.

Potem mi przyszło dojrzewać,
płci innej dostrzegać wdzięki,
by wreszcie zacząć główkować,
jak tu podrywać panienki.

I dowiedziałem się w końcu,
że zamiast kulturystów
one zdecydowanie wolą
intelektualistów.

Kultura, sztuka, maniery —
przestałem kupować czystą,
aż wreszcie sam zostałem
intelektualistą.

I tak żyłbym świadomością
zaspokojonych ambicji,
gdybym nie znalazł w necie
tej oto definicji:

„Intelektualista to ktoś,
kto zdolny do tego jest,
że może ponad dwie godziny
o innym czymś myśleć niż seks”.