Poezja

Fitness

Chciałbym się z Wami dzisiaj podzielić
jedną z tajemnic mojego sukcesu,
jak z siedzącego za biurkiem obwiesia,
miłośnikiem się stałem fitnessu.

Wszystko zaczęło się w biurze, od gumki,
co praktykantce wypadła z ręki,
schyliłem się żwawo, żeby ją podnieść
i tak już zostałem w skłonie maleńkim.

Korzonki, kochany, rzekł pan doktor,
za dużo wagi, sportu za mało,
najpierw Voltaren proszę połykać,
a potem wzmocnić sflaczałe ciało.

Wziąłem do serca sobie tę radę
i czasu nie tracąc, tylko kasę,
kolarki kupiłem i adidasy,
by mięśnie rozwinąć nad pasem.

Potem poszedłem do fitness-klubu,
na zwykły zapisać się trening,
lecz słowa trening nikt tam już nie znał,
wziąłem więc „total body kondyszjoning”.

Do tego jeszcze mi dołożyli
step i „fet berning”, żeby tłuszcz palić,
by zaś zrozumieć, co do mnie mówią,
na kurs angielskiego zapisali.

Później posłali mnie do sali,
gdzie przed lustrami w takt muzyki,
„łorm ap” robiła grupa panienek
odzianych w „legginsy” i „draj-fity”.

„Hil beck” ćwiczyły właśnie te panie,
w pośladki stukając stópkami,
cycuszki wdzięcznie podrzucając
wraz z obcisłymi „topami”.

Z wrażenia się nawet nie spostrzegłem,
jak przed „stepperem” mnie postawili,
w rączusie mi hantle powtykali,
„zające” na kostki założyli.

„Step tacz!”, „nii ap!” wołała trenerka,
a ja stąpałem niczym w kajdanach,
z brzuchem wciągniętym z powodu lasek,
do brodzącego podobny bociana.

Przy „boxing sirkat” dech mi zaparło,
ćwicząc pilates, skurczy dostałem,
„kul dałn” mnie w końcu uratował
i przed paniami plamy nie dałem.

Na samym końcu przyszedł „streczing”,
to takie ciała rozciąganie
i muszę powiedzieć, że baardzoo to lubię,
szczególnie jak robią to panie.

Te dłuuugie wyciągnięte nogi,
jak jabłuszka krągłe cycuszki
i pupki wdzięcznie powypinane,
o kształtach obłych jak gruszki.

Poznawszy bogactwo tych ćwiczeń,
dostrzegłem, że fitness to zdrowie,
lecz chodzić będę tylko na „streczing”,
bo na „stepperach” to nie wyrobię.