Jutro

Gwiazdy moje tkwią w zamęcie
Jak jachtu zatopiony wrak.
Dni codzienne wiodą spory,
Tak bardzo mi Ciebie brak.

Jest mnie tam i tu za dużo,
Miotam się, pragnę i czekam,
A droga do mnie jest długa,
Nawet dla Ciebie daleka.

Będziemy jutro tańczyć,
Bo nasza miłość taka jest.
Chciej ze mną się zapomnieć,
Choć to kolejny test.

Zbadaj ze mną horyzonty,
Zadedykuj mi swój wiersz.
Tu granicy przekroczenie.
Wyłącz światło, wyłącz flesz.

Zaryzykowałem słowa,
Świata mego upadanie.
Wyretuszowałem prawdę,
A Ty moje kłamanie.

Ty jesteś mym zwiastunem,
Akumulatorem mego ego,
Żeglarzem sprośnych myśli,
Siłą uczucia mojego.

Będziemy jutro tańczyć,
Bo nasza miłość taka jest.
Chciej ze mną się zapomnieć,
Choć to kolejny test.

Czy chcesz ze mną latać,
Przytakiwać, gdy Cię pytam?
Tyle może się wydarzyć
Do dnia ostatniego, e...tam.

Ja nie potrzebuję już snu.
Kto nie śpi, jest wyzwolony,
Więc miotam się bez litości,
Bo Tobie jestem przeznaczony.

Pozwalasz mi zapomnieć,
Co głowę mi zajmuje.
Eksplodujesz ze mną w życie
I ziemia z powrotem wiruje.

Widzę Twoimi oczami,
Czego sam nie rejestruję.
Obdarzasz mnie zaufaniem,
Modlitwę Twoją czuję.

Będziemy jutro tańczyć.
Zapomnij szarej reszty sens.
Podnieśmy razem kotwicę,
W dalekim porcie zróbmy fest.

Zbadaj ze mną horyzonty,
Zadedykuj mi swój wiersz.
Tu granicy przekroczenie.
Wyłącz światło, wyłącz flesz.

*To moja osobista, polska interpretacja tekstu piosenki „Morgen” Herberta Grönemeyera.