Pomidory i petunie

Mam na balkonie pomidory.
Kolory i zapachy tańczą:
Bazylia i szczypiorek z miętą,
Petunie z lawendą opętańczą.

Nie bój się poezji.
Ona tylko szarość ubiera,
Zamienia myśli w anioły
I gdzieś tam głęboko dociera.

Nie bój się wzruszeń.
One są częścią istnienia,
Łzami oczyszczają duszę,
Za mgłą skrywają zmartwienia.

A na balkonie pomidory.
Kolory i zapachy tańczą:
Bazylia i szczypiorek z miętą,
Petunie z lawendą opętańczą.

Nie bój się miłości,
Choć może głaskać i drapać.
Nie ma jednak nic lepszego
Niż być kochanym i kochać.

Nie bój się śmierci.
Ona tylko życie kończy.
Świat popędzi i bez Ciebie,
A z nim dama w czarnej opończy.

A na balkonie pomidory.
Kolory i zapachy tańczą:
Bazylia i szczypiorek z miętą,
Petunie z lawendą opętańczą.