Poezja

Tajemniczy ogród

Jest gdzieś daleko ogród tajemniczy,
ogród za starą, kutą żelazną bramą,
za murem kamiennym, białym od słońca,
wtulonym w zieleń światłem skąpaną.

Jest gdzieś daleko ogród czarowny,
ogród, co powstał z tęsknoty i marzeń,
gdzie kwiaty pachną poezją liryczną,
a muzyka upojna nie skąpi wrażeń.

Jest gdzieś daleko ogród romantyczny,
ogród, co go misterna strzeże brama,
którego piękna nie będę mógł opisać.
Zamknij więc oczy, a zobaczysz sama.

U wrót zieleni słychać skrzypiec drżenie,
co „Adagio” Secret Garden rzewnie grają,
a nutki te, westchnieniem w słowa zaklęte,
Leśmiana i Tuwima poezją przemawiają.

Dalej, wśród wierzb płaczących, tańczą
krople rosy w poranną odziane tkliwość.
To nokturn Des-dur i fortepian Chopina
cichutko i lekko żarliwą wyznają miłość.

Jest gdzieś daleko ogród z wyobraźni,
ogród, gdzie nasze mieszkają pragnienia.
Pozwól zatańczyć duszy ze wzruszeniem
i łzami mokrymi wypłukać zmartwienia.