Źrebak

Jadąc dzisiaj rowerem,
Widziałem na łące źrebaka,
Co galopował w kółko
I jak sarenka skakał.

Potem położył się w trawie
I tarzać zaczął się śmiesznie,
Wierzgając kopytkami
I pomrukując pociesznie.

Do szczęścia wystarczy słońce,
Trochę błękitu nieba
I umieć cieszyć się życiem
Jak ten szalony źrebak.

Zostaw to biurko i fotel,
Woskowaną świeżo limuzynę.
Idź i przywitaj wiosnę
Jak ukochaną dziewczynę.

Napełnij wiatrem nozdrza,
Upajaj je zapachami.
Idź i chłoń radość wiosny
Wszystkimi twymi zmysłami.

Bo jedno chcę ci powiedzieć,
Choć żadnym nie jestem poetą,
Że szczęście nosimy w sobie.
Nie musisz go szukać daleko.